گرد خط در دور حسنش ابر عالمگیرشد

هرقدر بیگانه ایم از خویش جانان آشناست

هر کجا بی خانمانی هست صید زلف اوست

این کمند ناز با شام غریبان آشناست

طالع موری که با دست سلیمان آشناست

در رهش پای طلب بیگانه دامان صبر

در غمش دست ندامت با گریبان آشناست