در رهش پای طلب بیگانه دامان صبر

این کمند ناز با شام غریبان آشناست

گرد خط در دور حسنش ابر عالمگیرشد

طالع موری که با دست سلیمان آشناست

در غمش دست ندامت با گریبان آشناست

بی ندامت نیست اسباب نشاط این چمن

گل هم ازشبنم کف دستی به دندان آشناست