طالع موری که با دست سلیمان آشناست

هر کجا بی خانمانی هست صید زلف اوست

این کمند ناز با شام غریبان آشناست

گرد خط در دور حسنش ابر عالمگیرشد

در رهش پای طلب بیگانه دامان صبر

در غمش دست ندامت با گریبان آشناست

بی ندامت نیست اسباب نشاط این چمن