فرصت کجاست تا غم سود و زیان کشی

چندانکه -ریسمان تو دارد اثر چه است

بی وهم پیش و پس گذر، ای قاصد عدم

خواهی دچار امن شد آیینه در ره است

این ما و من چو عمر شرر مرگ ناگه است

اقبال مردکار مکافات ظلم نیست

زنن فتنه گر تو غافلی ادبار آگه است