این خانه چو داغ از اثر دود سیاه است

زان جلوه به خود ساخت جهانی چه توان کرد

شب پرتو خورشید در آیینه ماه است

جزسازنفس غفلت دل را سببی نیست

آنجاکه تکبرمنشان ناز فروشند

ماییم و شکستی که سزاوارکلاه است

هرچند جهان وسعت یک گام ندارد