جزسازنفس غفلت دل را سببی نیست

آرایش موج، از عرق شرم گناه است

زان جلوه به خود ساخت جهانی چه توان کرد

شب پرتو خورشید در آیینه ماه است

این خانه چو داغ از اثر دود سیاه است

آنجاکه تکبرمنشان ناز فروشند

ماییم و شکستی که سزاوارکلاه است