تمثال بی اثر را آیینه دستگاه است

با عشق غیرتسلیم دیگر چه سرکندکس

در آفتاب محشر بی سایگی پناه است

دل گر نشان نمی داد هستی چه داشت در بار

ای شمع چند خواهی مغرور ناز بودن

این گردن بلندت سر درکنار چاه است

جهد ضعیف ما را تسلیم می شناسد