مشکل که شود وحشی ما رام تعلق

این بیخبران را لب ساغر لب چاه است

این عقل که دارد سر پر نخوت شاهان

شمعی ست که افسرده فانوس کلاه است

در خانه دل نیز نقس مرده راه است

درکیش حیاپیشگی ا م شوخی اظهار

هرچند درآیینه خویش است نگاه است