اما کسی چه بیند آیینه بی نگاه است

سیر بهار این باغ از ما تمیز خواه است

در شبهه زار هستی تزویر می تراشیم

آبی که ما نداریم هرجاست زیر کاه است

گرد بنای عجز است زبر و بم تعین