تا تو بی پرده نه ای پرده نینداخته است

مکش ای جلوه ز دل یک دونفس دامن ناز

که هنوز آینه تمثال تو نشناخته است

حسن خوبان که کتان مه تابان تواند

جلوه ها مفت تو ای ناله چه فرصت طلبی ست

که نفس هم نفسی آینه پرداخته است

از قمار من و ما هیچ نبردیم افسوس