که نفس هم نفسی آینه پرداخته است

حسن خوبان که کتان مه تابان تواند

تا تو بی پرده نه ای پرده نینداخته است

جلوه ها مفت تو ای ناله چه فرصت طلبی ست

از قمار من و ما هیچ نبردیم افسوس

رنگ جنسی ست که نقدش همه جا باخته است

عجز ما آن سوی تسلیم گرو می تازد