که عمرها به هوای قفس گداخته است

ز انفعال تهی نیست لذت دنیا

عسل مخواه که اینجا مگس گداخته است

غبار مشت پر ما نیاز دام کنید

ترحم است برآن دل که گاه عرض و نیاز

ز بی نیازی فریادرس گداخته است

مگر شکست به فریاد دل رسد ور نه