ترحم است برآن دل که گاه عرض و نیاز

عسل مخواه که اینجا مگس گداخته است

غبار مشت پر ما نیاز دام کنید

که عمرها به هوای قفس گداخته است

ز بی نیازی فریادرس گداخته است

مگر شکست به فریاد دل رسد ور نه

درای محمل مقصد نفس گداخته است