چون حیا پیرهن ما نظر دوخته است

گفتگو آینه پرداز محبت نشود

به نفس هیچ کس این شعله نیفروخته است

از قماش بد و نیک دو جهان بیخبریم

ذره ای نیست که خورشیدنمایی نکند

گرد راهت چه قدر آینه اندوخته است

نتوان محرم تحقیق شد از علم و عمل