جای قاصد انفعال نامه بردن رفته است

خانه را نتوان سیه کرد از غرور روشنی

نور می پنداری و دودی به روزن رفته است

هرچه از خود می بریم آنجا فضولی می بریم

نیستم بیدل حریف انتظار خوشدلی

فرصت از هرکس که باشد یان از من رفته است