گوهریم اما زپیچ وتاب دریا بیخبر

خط شوخ اوکه رنگ حسن را پر داده است

نافه شدگلبرگ ختن اما تغافلها بجاست

دور چشم بد هنوزآن نو خط ما ساده است

جز به روی ما تحیر چشم ما نگشاده است

می توان در هستی ما دید عرض نیستی

شعله بی شغل نشستن نیست تا استاده است