شعله بی شغل نشستن نیست تا استاده است

گوهریم اما زپیچ وتاب دریا بیخبر

جز به روی ما تحیر چشم ما نگشاده است

می توان در هستی ما دید عرض نیستی

بی تو درگنج عدم هم خاک بر سرکرده ایم

دست گرد ما ز دامانی جدا افتاده است

قطره آبی که داری خون کن وگوهر مبند