می توان در هستی ما دید عرض نیستی

دور چشم بد هنوزآن نو خط ما ساده است

گوهریم اما زپیچ وتاب دریا بیخبر

جز به روی ما تحیر چشم ما نگشاده است

شعله بی شغل نشستن نیست تا استاده است

بی تو درگنج عدم هم خاک بر سرکرده ایم

دست گرد ما ز دامانی جدا افتاده است