گرهمه یک شبنم است این طفل توفان زاده است

خار راه اهل بینش جلوه اسباب نیست

ازکمند الفت مژگان نگه آزاده است

زنهار! ایمن مباش ز شک دردآلود من

تا فنا در هیچ جا آر ام نتوان یافتن

هرچه جزمنزل درین وادی ست یکسرجاده است

گوهر ماکاش از ننگ فسردن خون شود