شخصم از سایه چوکلک از خط جدا افتاده است

موی آتش دیده راکوتاه می باشد امل

چشم ما عمری ست بر روز جزا افتاده است

بسکه کردم مشق وحشت در دبستان جنون

پیکرم خم گشته است ازضعف و دل خون می خورد

بار این کشتی به دوش ناخدا افتاده است

شبنم گلزار حیرت را نشست و خاست نیست