بار این کشتی به دوش ناخدا افتاده است

بسکه کردم مشق وحشت در دبستان جنون

شخصم از سایه چوکلک از خط جدا افتاده است

پیکرم خم گشته است ازضعف و دل خون می خورد

شبنم گلزار حیرت را نشست و خاست نیست

اشک من در هرکجا افتاد وا افتاده است

نیست در دشت طلب ، باکعبه ما را احتیاج