خواست بر سنگ زند آینه بر ما زده است

راه خوابیده به بیداری من می گرید

هرکه زین دشت گذشته ست به من پا زده است

حسن یکتا چه جنون داشت که از ننگ دویی

نیست یک قطره بی موج سراپای محیط

جوهر کل همه بر شوخی اجزا زده است

ای سحر ضبط عنانی که از آن طرز خرام