داشتم اشکی نمی دانم کجا غلتیده است

تا به رنگش وارسی ازنقش ما غافل مباش

بحر در جیب حباب اینجا نفس دزدیده است

همچو شبنم در تمنای نثار نوگلی

طبع آزاد از خروش جسم دارد انبساط

زخمه تا بر تار می آید صدابالیده است

نقد انفاسم نه تنها صرف آهنگ دعاست