طبع آزاد از خروش جسم دارد انبساط

بحر در جیب حباب اینجا نفس دزدیده است

همچو شبنم در تمنای نثار نوگلی

داشتم اشکی نمی دانم کجا غلتیده است

زخمه تا بر تار می آید صدابالیده است

نقد انفاسم نه تنها صرف آهنگ دعاست

گر همه رنگ است با من گرد اوگردیده است