خون من رنگی به روی برگ گل خوابیده است

سخت بیدردی ست دست از دامنت برداشتن

همچو شمع کشته در چشمم نگه خوابیده است

تا مرا عشقت چو شبنم دیده بی خواب داد

عاقبت خواهم به آن الفت سرا محمل کشید

ازگداز دل گلابی بر رخم پاشیده است

بستر داغی چو شمع کشته سامان کرده ام