تا مرا عشقت چو شبنم دیده بی خواب داد

سایه بیدی سراپای مرا پوشیده است

سخت بیدردی ست دست از دامنت برداشتن

همچو شمع کشته در چشمم نگه خوابیده است

خون من رنگی به روی برگ گل خوابیده است

عاقبت خواهم به آن الفت سرا محمل کشید

ازگداز دل گلابی بر رخم پاشیده است