عاقبت خواهم به آن الفت سرا محمل کشید

همچو شمع کشته در چشمم نگه خوابیده است

تا مرا عشقت چو شبنم دیده بی خواب داد

خون من رنگی به روی برگ گل خوابیده است

ازگداز دل گلابی بر رخم پاشیده است

بستر داغی چو شمع کشته سامان کرده ام

بیخودی از عشق راه خانه ات پرسیده است