نقاش دامن توبه دستم کشیده است

گل جام خود عبث به شکستن نمی دهد

صاف طرب به شیشه رنگ پریده است

جرات کجا و من زکجا لیک چاره نیست

تا غنچه توبند قبا باز می کند

آغوشها چو صبح گریبان دریده است

غافل مباش از دل یاس انتخاب من