چون حباب این کاسه وهم ازهوا بالیده است

ناله ام ، در وعده گاه وصل ، خارج نغمه نیست

می دهم آواز، تا بختم کجا خوابیده است

نقدگردون نیست غیر از اعتبارات خیال

درد دوری را علاجی جز امید وصل نیست

مرهمی دارد به خاطر زخم اگر خندیده است

دود دل آخر به چندین شعله خواهد موج زد