درد دوری را علاجی جز امید وصل نیست

می دهم آواز، تا بختم کجا خوابیده است

نقدگردون نیست غیر از اعتبارات خیال

چون حباب این کاسه وهم ازهوا بالیده است

مرهمی دارد به خاطر زخم اگر خندیده است

دود دل آخر به چندین شعله خواهد موج زد

شمع این بزمم هنوزم یک مژه جنبیده است