شمع این بزمم هنوزم یک مژه جنبیده است

درد دوری را علاجی جز امید وصل نیست

مرهمی دارد به خاطر زخم اگر خندیده است

دود دل آخر به چندین شعله خواهد موج زد

زین گذرگاه نزاکت بی تامل نگذری

عالمی خورده ست برهم تا مژه لغزیده است

آرزو از فیض عام بیخودی نومید نیست