عالمی خورده ست برهم تا مژه لغزیده است

دود دل آخر به چندین شعله خواهد موج زد

شمع این بزمم هنوزم یک مژه جنبیده است

زین گذرگاه نزاکت بی تامل نگذری

آرزو از فیض عام بیخودی نومید نیست

من اگرگردش نگشتم رنگ من گردیده است

نیست بیدل وحشتم جز پاس ناموس جنون