حلقه زنجیر تصویرم مپرس از شیونم

عکس در آیینه ینهان چون نگه در دیده است

از سپند من زبان شکوه نتوان یافتن

اینقدر هم سوختن بر عجز من نالیده است

ناله ای دارم که جز گوشم کسی نشنیده است

دانه را نشو و نمای ریشه رسوا می کند

گر زبان درکام باشد راز دل پوشیده است