ناله ای دارم که جز گوشم کسی نشنیده است

از سپند من زبان شکوه نتوان یافتن

اینقدر هم سوختن بر عجز من نالیده است

حلقه زنجیر تصویرم مپرس از شیونم

دانه را نشو و نمای ریشه رسوا می کند

گر زبان درکام باشد راز دل پوشیده است

ناکجا انجامد آخر، ماجرای داغ دل