عالمی آیینه دارد دل ز بس بالیده است

دستگاهی داری ای منعم ز افسردن برآ

پر فشانی مفت حسرت ها قفس بالیده است

نقش وهم و ظن تو هم چندان که خواهی وانما

با کدامین ذره خو!هی توام پرواز بود

چون تو اینجا حسرت بسیار کس بالیده است

یاس مطلب نیست بیدل مانع ابرام خلق