بهار هم چقدر دلفگار آینه است

زبس به خلوت حسن توبارآینه است

نگاه هر دو جهان در غبار آینه است

هجوم چاک گل آغوش شبنم است اینجا

کدام جلوه که محتاج صافی دل نیست

به هرچه می نگری شرمسار آینه است

چنان به عشق تولبریزجلوه خویشم