کدورت از دم هستی کشد دل آگاه

که خوب و زشت جهان در کنار آینه است

به روی کار نیاید هنر ز صافدلان

که عرض جوهر خود زنگبار آینه است

نفس به چشم تامل غبار آینه است

همه به شوخی تمثال چشم باخته ایم

و گر نه حسن برون از کنار آینه است