نفس به چشم تامل غبار آینه است

به روی کار نیاید هنر ز صافدلان

که عرض جوهر خود زنگبار آینه است

کدورت از دم هستی کشد دل آگاه

همه به شوخی تمثال چشم باخته ایم

و گر نه حسن برون از کنار آینه است

مباش غره عشرت کنین تماشاگاه