مباش غره عشرت کنین تماشاگاه

نفس به چشم تامل غبار آینه است

همه به شوخی تمثال چشم باخته ایم

و گر نه حسن برون از کنار آینه است

تحیر آینه دار خمار آینه است

سخن ز جوش حیا بر لبم گره گردید

نفس زآ به بنذ حصارآینه است