ای سحرتامل کن ، یک نفس تحمل کن

سرمه را به چشم او، الفت آشیانی هاست

ما زسیر این گلشن عشوه طرب خوردیم

ورنه چشم واکردن عبرت امتحانیهاست

وحشت و دم پیری شوخی و جوانیهاست

زلف تابدارش را شانه می دمد افسون

دیده وقف حیرت کن موج جان فشانیهاست