وحشت و دم پیری شوخی و جوانیهاست

ما زسیر این گلشن عشوه طرب خوردیم

ورنه چشم واکردن عبرت امتحانیهاست

ای سحرتامل کن ، یک نفس تحمل کن

زلف تابدارش را شانه می دمد افسون

دیده وقف حیرت کن موج جان فشانیهاست

پیش چشم بیمارش گر دوتا شود نرگس