پیش چشم بیمارش گر دوتا شود نرگس

وحشت و دم پیری شوخی و جوانیهاست

زلف تابدارش را شانه می دمد افسون

دیده وقف حیرت کن موج جان فشانیهاست

عیب سرنگونی نیست جای ناتوانیهاست

بیخودن ا لفت را، نیست کلفت مردن

مردنی اگر باشد بی تو زندگانی هاست