یعنی این دودم هستی همت آزماییهاست

سعی خلوت دل کن شاه ملک عزت باش

در برون در خفتن ذلت گداییهاست

صبح از آسمان تازی سر فرو نمی آرد

شمع درخور هر اشک دور می رود زین بزم

وصل دوستان یکسر دعوت جداییهاست

شکوه گر به یاد آمد از حیا عرق کردیم