خاک ما چون آب از ننگ فسردن جاری است

نیست غیراز سوختن عید مذلت پیشگان

خار را در وصل آتش پیرهن گلناری است

از مزاج ما چه می پرسی که چون ریگ روان

گر ز دست ما نیاید هیچ جانی می کنیم

ناله بلبل درین گلشن گل بیکاری است

آبروخواهی ، مقیم آستان خویش باش