هرکه را حسرت ، شهید تیغ بیدادش کند

همچو عمر عاشقان سرگرم خوش رفتاری است

از خمار ناتوانیها چسان آید برون

سایه مژگان نگاهش را شب بیماری است

هر دو عالم عرض یک آغوش زخم کاری است

با همه وارستگی سودا تغافل پیشه نیست

موی مجنون در تلافیهای بی دستاری است