وی قهر تو همچو زهر جان فرسا

بادی که بود مطیع حزم او

همواره بود چوکوه پابرجا

ای خشم تو همچو مرگ بی تاخیر

خیل تو چو سیل کوه بنیان کن

فوج تو چو موج بحر طوفان زا

در جانسوزی چو چرخ بی مهلت