کش بود آستین همه پر در وگوهرا

ماگرم گفتگوکه برآمد ز آسمان

ابری سیاه تیره تر از جان کافرا

گفتی که دزد مخزن شاه است از آن قبل

هر در وگوهری که فروریخت در زمان

شد همچوگنج قارون در خاک مضمرا

جادوست گفتئی که به نیرنگ و جادویی