مایلم من دانه خال تو سیم اندام را

هرکسی شکر نهد بر خوان و بر خواند دعا

من ز لعل شکرینت طالبم دشنام را

هر تنی را هست سیم و دانه گندم به دست

سیر برخوانست مردم را و من از عمر سیر

بی دل آرامی که برده است از دلم آرام را

پسته و بادام نقل روز نوروز است و من