بایدکشید منت شمس و قمر مرا

صد خاندان چو منت یک خانه می نهند

آن خانه به فرودگر آید به سر مرا

از روز و شب گریزم اگر بهر روشنی

جایی روم که پرتو خورشید و مه در آن

بر فرق می نتابد شام و سحر مرا

صدر زمانه را به سر آمد چو روزگار