از آن شراب که گر بیندش کسی شب تار

میان جمع به رقص آورد سخندان را

چو در شود به گلوی خورنده از دل جام

ز دل برون فکند رازهای پنهان را

کند نظاره به ظلمات آب حیوان را

بده بگیر بنوشان بنوش تا ز طرب

تو عشوه سازکنی من مدیح سلطان را